ΕΛΛΗΝΑΣ ΔΕΝ ΓΙΝΕΣΑΙ ΜΕ ΜΙΑ ΥΠΟΓΡΑΦΗ!

 «Ἀγαπητοὶ Συναγωνιστὲς καὶ Συναγωνίστριες, Ἀγωνιστὲς τοῦ Ἐθνικισμοῦ, ποὺ βρίσκεστε σήμερα ἐδῶ γιὰ νὰ φωνάξετε καὶ ἐσεῖς μαζί μας στοὺς δρόμους τῆς Ἀθήνας ὅτι δὲν ξεχνᾶτε τὴν ἐθνικὴ ντροπὴ τοῦ Ἰανουαρίου τοῦ 1996 στὰ Ἴμια, ὅτι δὲν εἶστε διατεθειμένοι νὰ δώσετε οὔτε μιὰ πιθαμὴ Ἑλληνικοῦ ἐδάφους, γῆς, θάλασσας καὶ ἀέρα στὸν Τοῦρκο ποὺ ἐπιβουλεύεται τὴν Πατρίδα μας, γιὰ νὰ φωνάξετε μαζί μας ἕνα μεγάλο ΟΧΙ στὸ ἀντεθνικὸ νομοσχέδιο ποὺ θέλει μέσα σὲ μία νύχτα νὰ κάνει «ἕλληνες» ἑκατοντάδες χιλιάδες λαθρομετανάστες, ποὺ ἦλθαν παράνομα στὴν Γῆ μας χωρὶς νὰ μᾶς ρωτήσουν. Νὰ φωνάξετε μὲ ὅλη τὴν δύναμη τῆς ψυχῆς σας τὴν μεγάλη ἀλήθεια πὼς «Ἕλληνας γεννιέσαι καὶ δὲν γίνεσαι» καὶ ὅτι καμία κοινοβουλευτικὴ πλειοψηφία, κανένας νόμος, κανένα χαρτὶ δὲν μπορεῖ αὐτὸ νὰ τὸ ἀλλάξει. 

Κυρίες καὶ κύριοι, Πατριῶτες καὶ Ἐθνικιστές, Χαιρετίζω τὴν ἀγωνιστική σας παρουσία στὴν συγκέντρωση ποὺ ὀργανώνει κάθε χρόνο ἡ ἐπιτροπὴ Ἐθνικῆς μνήμης. Ἰδιαίτερη τιμὴ ποὺ εἶναι σήμερα μαζί μας στὴν πρώτη γραμμὴ τοῦ πανελλήνιου ἐθνικοῦ ἀγῶνα οἱ περισσότερο Ἕλληνες ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες οἱ ἀδελφοί μας Κύπριοι τοῦ Ἐθνικοῦ Λαϊκοῦ Μετώπου, ποὺ δίνουν τὴν μάχη τους στὴν μαρτυρικὴ μεγαλόνησο. Ἀκόμη δίπλα μας βρίσκονται Εὐρωπαῖοι Ἐθνικιστές, ποὺ δίνουν τὸν δικό τους ἀγῶνα ἐναντίον τῆς «παγκοσμιοποίησης» καὶ τῶν λαθρομεταναστῶν, οἱ Γερμανοὶ συναγωνιστές μας τοῦ N. P. D. καὶ οἱ Ἰταλοὶ συναγωνιστές μας τοῦ πρωτοπόρου κινήματος FORZA NUOVA. 

Ἡ συγκέντρωση αὐτὴ γίνεται γιὰ νὰ τιμήσουμε τὴν Μνήμη τριῶν γενναίων Παλληκαριῶν, ποὺ ἔπεσαν πάνω ἀπὸ τὰ γαλανὰ νερὰ τοῦ Αἰγαίου, γιὰ νὰ μὴ περάσει ὁ Τοῦρκος! Γιὰ νὰ παραμείνει τὸ Αἰγαῖο γιὰ πάντα στοὺς αἰῶνες τῶν αἰώνων Ἑλληνικό. Ἡ φετινή μας ὅμως συγκέντρωση ἔχει διπλὸ σκοπό. Γίνεται καὶ γιὰ νὰ καταγγείλουμε τὸ νομοσχέδιο ποὺ ἑτοιμάζει τὸ ΠΑΣΟΚ νὰ ψηφίσει στὴν Βουλή, ἕνα νομοσχέδιο παράνομο καὶ ἀντισυνταγματικὸ μὲ τὸ ὁποῖο θέλουν νὰ «ἑλληνοποιήσουν» σήμερα ἑκατοντάδες χιλιάδες καὶ αὔριο ἑκατομμύρια ξένους, ποὺ ἤλθανε παράνομα στὴν Γῆ μας! Τὸ νομοσχέδιο αὐτὸ δὲν θὰ περάσει! Ὅ,τι καὶ ἂν γίνει ἔστω καὶ ἕνας Ἕλληνας ἂν μείνει ὄρθιος σὲ αὐτὴ τὴ Γῆ, θὰ ὑπάρχει ἀντίσταση ἐνάντια σὲ αὐτούς, ποὺ θέλουν νὰ καταργήσουν τὴν ἐθνικὴ ταυτότητα τῶν Ἑλλήνων. 

Ἡ συγκέντρωση αὐτὴ δὲν θὰ εἶναι ἡ μοναδικὴ ἐνάντια σὲ αὐτὸ τὸ νομοσχέδιο. Ὅποτε καὶ ὅταν ἀποφασίσουν νὰ τὸ ψηφίσουν στὴν Βουλὴ πρέπει ἔξω ἀπὸ αὐτὴν νὰ βρίσκονται ἀμέτρητες χιλιάδες Ἑλλήνων, χωρὶς κομματικὴ ταυτότητα μὲ μία Ἑλληνικὴ Σημαία στὸ ἕνα χέρι καὶ τὴν ἑλληνική τους ταυτότητα στὸ ἄλλο γιὰ νὰ ποῦνε ὅτι δὲν δίνουν σὲ κανέναν τὸ δικαίωμα νὰ χαρίσει τὸν τίτλο τοῦ Ἕλληνα στὸν ὁποιοδήποτε ἦλθε στὴν Πατρίδα μας καὶ μάλιστα χωρὶς νὰ ρωτήσουν τὸν Ἑλληνικὸ Λαό... Τὸ πλέον ἐξωφρενικὸ εἶναι ὅτι δὲν τοὺς δίνουν ἁπλᾶ ὑπηκοότητα καὶ δικαίωμα ψήφου, ἀλλὰ καὶ τὴν Ἑλληνικὴ ἰθαγένεια! Ποὺ σημαίνει ὅτι τοὺς ἀναγνωρίζουν τὸ δικαίωμα ὅτι εἶναι καθ’ ὅλα Ἕλληνες, γιατί αὐτὸ σημαίνει ἰθαγένεια. Τί θέλουν νὰ δείξουν μὲ αὐτό; Κάτι πολὺ ἁπλό! Ὅτι ὅλοι ἐμεῖς ποὺ ἔχουμε τὴν Ἑλληνικὴ ἰθαγένεια δὲν εἴμαστε Ἕλληνες, Ἕλληνες στὸ αἷμα καὶ τὴν καταγωγή, ἀλλὰ ἁπλᾶ ἔτυχε οἱ πρόγονοί μας νὰ ζοῦν σὲ αὐτὸν τὸν τόπο καὶ νὰ μιλοῦν Ἑλληνικά... 

Τὸ νομοσχέδιο αὐτὸ εἶναι ἡ ἀρχὴ τοῦ τέλους τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους καὶ ὁ ἀγῶνας ἐναντίον του εἶναι ἀγῶνας γιὰ ἐθνικὴ ἐπιβίωση στὸν ὁποῖο δὲν ἐπιτρέπονται πολιτικοὶ καθωσπρεπισμοί. Εἶναι ἕνας ὑπὲρ πάντων ἀγῶνας γιὰ τὴν σωτηρία τοῦ Ἔθνους καὶ τῆς Πατρίδας. 

Συναγωνιστὲς καὶ συναγωνίστριες, κυρίες καὶ κύριοι, σᾶς θυμίζω ὅτι ἡ πρώτη συγκέντρωση γιὰ τὰ Ἴμια ἔγινε ἔξω ἀπὸ τὸ κοινοβούλιο τὸ 1996. Ὅταν οἱ Χρυσαυγίτες συγκεντρώθηκαν ἐκεῖ γιὰ νὰ καταγγείλουν τὴν ὑποχώρηση, γιὰ νὰ δηλώσουν μὲ δυνατὴ φωνὴ τὸ δικό τους ΟΧΙ στὴν ὑποστολὴ τῆς Ἑλληνικῆς Σημαίας ἀπὸ τὶς βραχονησῖδες των Ἰμίων, ποὺ ἦταν καὶ εἶναι ἐθνικὰ κυρίαρχο ἔδαφος τῆς Ἑλλάδος. Αὐτὸ ὅμως φαίνεται πὼς δὲν τὸ γνωρίζουν οἱ πολιτικοί μας, ποὺ ἐπιτρέπουν στὰ τουρκικὰ πολεμικὰ πλοῖα νὰ παραβιάζουν τὰ χωρικά μας ὕδατα καὶ ἁπλᾶ τὰ παρακολουθοῦν νὰ παραβιάζουν τὴν ἐθνική μας κυριαρχία! Μᾶς λένε ὅτι τὸ κάνουν αὐτὸ γιὰ χάρη τῆς «εἰρήνης»! Ποιά εἰρήνη ὅμως μπορεῖ νὰ ὑπάρχει ὅταν σοῦ παραβιάζουν τὰ σύνορά σου σὲ θάλασσα καὶ σὲ ἀέρα; Μήπως αὐτὸ δὲν εἶναι εἰρήνη; Ἀλλὰ ὑποχώρηση, δειλία καὶ ὑποταγὴ στὸν μεγάλο ξένο ἀφέντη; 

Ἡ πρώτη μας συγκέντρωση, λοιπόν, ἦταν ἔξω ἀπὸ τὸ κοινοβούλιο. 14 χρόνια συμπληρώνονται ἀπὸ τὴν τραγικὴ ἐκείνη νύκτα καὶ ὅσοι τότε μιλοῦσαν μὲ πύρινους λόγους γιὰ προδοσία, σήμερα σιωποῦν! Ἔβγαιναν τότε στὰ κανάλια τῆς παραπληροφόρησης καὶ τῆς ἑλληνοτουρκικῆς «φιλίας» καὶ μιλοῦσαν γιὰ ἐθνικὰ δικαιώματα, γιὰ τὴν θυσία τῶν τριῶν ἡρώων. Σήμερα, κανεὶς δὲν λέει τίποτε. Γιατί; Μήπως τὸ ἐπίσημο κράτος μας δέχεται ὅτι ἡ πτώση τοῦ ἑλικοπτέρου ἦταν ἀτύχημα; Γιατί τότε ὑπάρχει ἀνδριάντας τοῦ Ἥρωα Παναγιώτη Βλαχάκου στὸν Πειραιᾶ καθὼς καὶ στὸν τόπο καταγωγῆς του τὴν ἡρωικὴ Μάνη; Γιατί τοὺς ἀπονεμήθηκαν μετὰ θάνατον βαθμοὶ καὶ τιμὲς πεσόντων ἡρώων ἀπὸ τὸ κράτος; Πὼς χωράει ἀλήθεια σὲ μιὰ τόσο μικρὴ χώρα, ὅπως ἡ Ἑλλάδα τόσο μεγάλη ὑποκρισία;... 

Μὴ ξεχνᾶμε ἀκόμη ὅτι τότε κυβέρνηση τῆς χώρας ἦταν τὸ ΠΑΣΟΚ τοῦ Σημίτη, ποὺ εὐχαριστοῦσε τοὺς Ἀμερικάνους καὶ ὅτι καὶ σήμερα κυβέρνηση τοῦ ΠΑΣΟΚ ἔχουμε. Ὄχι πὼς αὐτὸ σημαίνει τίποτε γιατί καὶ ἐπὶ τῶν ἡμερῶν τῆς Νέας Δημοκρατίας μὲ τὶς κουμπαριὲς μὲ τὸν Ἐρντογὰν τὰ ἴδια γινόντουσαν. Μήπως αὐτὸ συμβαίνει γιατί πάνω ἀπὸ κάθε κυβέρνηση ποὺ βρίσκεται σὲ αὐτὴ τὴ χώρα, πάνω ἀπὸ κάθε Νέα Δημοκρατία καὶ πάνω ἀπὸ κάθε ΠΑΣΟΚ, βρίσκεται μιὰ ἄλλη ἐξουσία; Μιὰ ἐξουσία ποὺ δὲν θέλει τὸ Αἰγαῖο Ἑλληνικό, ποὺ θέλει τὴν Ἑλλάδα μιὰ ἁπλῆ ἐπαρχία τῆς Τουρκίας; 

Συναγωνιστές, συναγωνίστριες, πατριῶτες καὶ ἐθνικιστές, ποὺ βρίσκεστε σήμερα ἐδῶ μαζί μας, γιὰ νὰ βροντοφωνάξετε καὶ ἐσεῖς μαζὶ μὲ ἐμᾶς ὅτι ἡ Ἑλλάδα εἶναι τὸ κάστρο τοῦ πολιτισμοῦ, τὸ φυλάκιο τοῦ πολιτισμοῦ ἐνάντια στὴν βαρβαρότητα τῆς Ἀσίας. 14 χρόνια συμπληρώνονται ἀπὸ τὴν τραγικὴ νύκτα των Ἰμίων. Γιὰ πρώτη φορὰ μετὰ ἀπὸ δεκαετίες ὑπεστάλη τὸ 1996 ἡ Ἑλληνικὴ Σημαία ἀπὸ ἐθνικὰ κυρίαρχο ἔδαφος κάτω ἀπὸ τὴν στρατιωτικὴ πίεση ξένης δυνάμεως. Ἂς μὴ κρυβόμαστε πίσω ἀπὸ τὸ δάκτυλό μας. Αὐτὸ ποὺ συνέβη στὶς 31 Ἰανουαρίου τοῦ 1996 ἦταν μιὰ ἐθνικὴ ἧττα, ἦταν μιὰ ντροπή. Εἶναι μιὰ ἀνοικτὴ πληγή, ποὺ αἱμορραγεῖ καὶ δὲν κλείνει. Ἦταν μία ταπείνωση. 

Συναγωνιστὲς καὶ συναγωνίστριες, 

Κάθε βράδυ σὲ ὅλα τὰ στρατόπεδα τῆς χώρας ἀκούγεται ἕνας γλυκύς, γαλήνιος καὶ πένθιμος ἦχος. Εἶναι τὸ σιωπητήριο, ποὺ εἶναι καὶ προσκλητήριο νεκρῶν. Τὸ προσκλητήριο γιὰ τὶς ψυχὲς ὅλων ἐκείνων, ποὺ ἔχυσαν τὸ Αἷμα τους γιὰ τὴν Πατρίδα, ποὺ εἶχαν τὴν ξεχωριστὴ τιμὴ νὰ εἶναι οἱ ἀθάνατοι τῆς ἐθνικῆς μνήμης. Εἶναι μιὰ στιγμὴ ἱερὴ γιὰ τὸ Ἔνοπλο Ἔθνος. Θὰ ἀκουστεῖ καὶ σήμερα τὸ προσκλητήριο αὐτό. Θὰ ἀκουστοῦν τὰ ὀνόματα τῶν μεγάλων νεκρῶν τοῦ Ἔθνους μας τῆς τραγικῆς ἐκείνη νύκτας, τῆς 31ης Ἰανουαρίου τοῦ 1996, μιᾶς νύκτας ποὺ σημάδεψε καὶ σημαδεύει ἀκόμη τὴν καρδιά μας...» 

Ὁμιλία Ν. Γ. Μιχαλολιάκου, Ἴμια 2010 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 

https://xrisiavgi.com/2025/01/30/21/166355/