ΤΟ ΙΑΤΡΙΚΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΟΥ ....!

 Τὸ ἰατρικὸ ἐπάγγελμα ἀποτελεῖ μιὰ θεμελιώδη ἀνθρωπιστικὴ καὶ ἐπιστημονικὴ ἀπασχόληση μὲ κύριο ἀντικείμενο τὴν πρόληψη, τὴ διάγνωση, τὴ θεραπεία καὶ τὴν ἀποκατάσταση τῆς ἀνθρώπινης ὑγείας! 

Ὁ ρόλος καὶ ἡ φύση τοῦ ἐπαγγέλματος! 

Λειτουργία καὶ Βιοπορισμός: Συνδυάζει τὴν ἐπιστημονικὴ εὐθύνη καὶ τὴν ἠθικὴ ἀρετὴ μὲ τὴν ἐπαγγελματικὴ ἐξασφάλιση 

.Ἰατρικὴ Πράξη: Ὁρίζεται ἀπὸ τὸν Κώδικα Ἰατρικῆς Δεοντολογίας (Νόμος 3418) ὡς κάθε ἐνέργεια ποὺ στοχεύει στὴν προστασία καὶ θεραπεία τοῦ ἀσθενοῦς. 

Ἐκπαίδευση καὶ Προϋποθέσεις στὴν Ἑλλάδα! 

Σπουδές: Φοίτηση σὲ Ἰατρικὴ Σχολὴ πανεπιστημίου ἐσωτερικοῦ ἢ ἐξωτερικοῦ. 

Πρακτικὴ καὶ Ἄσκηση: Ἀπόκτηση ἄδειας ἄσκησης ἐπαγγέλματος, ὑπηρεσία ὑπαίθρου (ἀγροτικὸ) καὶ πολυετὴς εἰδίκεκευση ἀνάλογα μὲ τὴν εἰδικότητα.Θεσμικοί Φορεῖς: 

Ὁ Πανελλήνιος Ἰατρικὸς Σύλλογος (ΠΙΣ) ρυθμίζει τὰ ζητήματα ἐγγραφῶν, ἐξετάσεων εἰδικοτήτων καὶ δεοντολογίας. 

Ὁ Ὅρκὸς τοῦ Ἱπποκράτη, πὸὺ γράφτηκε τὸν 4ο αἰ. π.Χ. ἀπὸ τὸν Ἱπποκράτη ἢ μαθητές του, ἀποτελεῖ τὸ θεμέλιο τῆς ἰατρικῆς δεοντολογίας καὶ ἠθικῆς. Δεσμεύει τὸν ἰατρὸ νὰ ἐνεργεῖ πρὸς ὄφελος τῶν ἀσθενῶν, νὰ μὴν προκαλεῖ βλάβη, νὰ τηρεῖ τὸ ἰατρικὸ ἀπόρρητο καὶ νὰ σέβεται τὴν ἀνθρώπινη ζωή, ἀποτελῶντας τὴ βάση γιὰ σύγχρονες διακηρύξεις.! 

Βασικὲς Ἀρχὲς τοῦ Ἱπποκρατικοῦ Ὅρκοῦ! 

Προστασία τοῦ Ἀσθενοῦς: Ὑπόσχεση γιὰ χρήση διαιτητικῶν μέτρων πρὸς ὄφελος τῶν καμνόντων (ἀσθενῶν) καὶ ἀποφυγὴ πρόκλησης βλάβης ἢ ἀδικίας. 

Ἠθικὴ καὶ Ἀκεραιότητα: Δέσμευση γιὰ ἁγνὴ (ἁγνὴ) καὶ ὁσίως (ὅσια) διατήρηση τῆς ζωῆς καὶ τῆς τέχνης. 

Ἀπόρρητο: Αὐστηρὴ τήρηση τῆς σιωπῆς γιὰ ὅσα βλέπει ἢ ἀκούει κατὰ τὴ θεραπεία. 

Ἀπαγόρευση Θανατηφόρων Φαρμάκων: Ρὴτὴ ἄρνηση χορήγησης φαρμάκου γιὰ θανάτωση ἢ πρότασης τέτοιας ἰδέας. 

Σεβασμὸς στὴ Ζωή: Ἀπαγόρευση χορήγησης φθόριων πεσσῶν (ἔκτρωση). 

Διαχωρισμὸς Εἰδικοτήτων: Ἀποφυγὴ χειρουργικῶν ἐπεμβάσεων (π.χ. λιθοτομὴ) ἀπὸ μὴ εἰδικούς. 

Ἱστορικὴ Σημασία καὶ Σύγχρονη Ἐφαρμογη ! 

Ὁ ὅρκος θεωρεῖται ὁ καταστατικὸς χάρτης τῆς ἰατρικῆς ἠθικῆς. 

Ἂν καὶ ἀποτελεῖ «τελετὴ περάσματος», δὲν εἶναι πλέον νομικὰ ὑποχρεωτικός, ἀλλὰ ἔχει τεράστια ἠθικὴ ἀξία. 

Ἀποτέλεσε τὴ βάση γιὰ τὴ Παγκόσμια Διακήρυξη γιὰ τὰ Δικαιώματα τοῦ Ἀνθρώπου (Γενεύη 1948). 

Σήμερα χρησιμοποιοῦνται σὺχνὰ προσαρμοσμένες, νεότερες ἐκδοχές. 

Τὸ Κείμενο τοῦ Ὅρκου (ἀρχαῖα ἑλληνικά - ἀπόσπασμα) 

«...ἐς οἰκίας δὲ ὁκόσας ἂν ἐσίω, ἐσελεύσομαι ἐπ" ὠφελεὶῃ καμνόντων, ἐκτὸς ἐὼν πάσης ἀδικίης ἑκουσίης καὶ φθορίης... ἃ δ" ἂν ἐν θεραπεὶῃ ἢ ἴδω ἢ ἀκούσω... σιγήσομαι, ἄρρητα ἡγεύμενος εἶναι τὰ τοιαῦτα». 

Ι.Λ 

ΛΑΡΙΣΑ 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ