#ΦΙΛΙΣΤΑΙΟΙ #ΣΗΜΙΤΕΣ #ΑΝΑΤΟΛΙΚΗ_ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ , ΟΙ ΦΙΛΙΣΤΑΙΟΙ ΗΤΑΝ #ΕΛΛΗΝΕΣ ! Η ΣΚΛΗΡΗ ΜΑΧΗ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΣΗΜΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΥΤΕΡΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ!

 Σκληρὴ ἦταν ἡ μάχη τῶν Ἑλλήνων κατὰ τῶν σημιτῶν γιὰ τὴν εὐρύτερη περιοχὴ τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου κατὰ τοὺς Ἀρχαίους χρόνους! 

Τὸ κείμενο ποὺ ἀκολουθεῖ εἶναι μέρος μίας μεγάλης, ἰδιαίτερα σημαντικῆς, ἐργασίας ποὺ μᾶς παρέδωσε ἕνας ξεχωριστὸς Ἕλληνας, ποὺ ἔχει ἐργασθεῖ σκληρὰ πάνω στὸ ζήτημα τῆς σιωνιστικῆς ἀπειλῆς. Ἀναφέρεται δὲ τὸ παρακάτω στὴν διαμάχη τῶν Ἑλλήνων μὲ τοὺς Σημῖτες (Ἑβραίους καὶ Φοίνικες) κατὰ τοὺς ἀρχαίους χρόνους: 

«Ἡ σύγκρουση ἀνάμεσα στὸν Ἑλληνισμὸ καὶ στὸν ἐβραϊσμό, συγκεκριμενοποιεῖται πρὸς τὰ τέλη τοῦ 17ου αἰῶνα π.Χ., μία περίοδο κατὰ τὴν ὁποία συντελεῖται μία πολιτιστικὴ ἀνάπτυξη τῶν Φιλισταίων στὶς ἀκτὲς τῆς Παλαιστίνης. Οἱ Φιλισταῖοι, ὡς γνωστόν, εἶναι ἑλληνικὸ φῦλο ποὺ ἕλκει τὴν καταγωγὴ ἀπὸ τοὺς Ἀχαιούς, προέρχεται δὲ ἀπὸ τὴν Κρήτη. 

Οἱ Φιλισταῖοι λοιπόν, φορεῖς μίας ὑψηλῆς πολιτιστικῆς παραδόσεως, ποὺ ὅμοιά της δὲν εἶχαν ποτὲ γνωρίσει οἱ νομάδες σημῖτες, ἐπεκτείνονται σὲ ὁλόκληρη τὴν περιοχὴ τῆς Παλαιστίνης. Τότε ἀκριβῶς ἐπιχειρεῖται λυσσωδῶς ἡ ἐκδίωξή τους ἀπὸ τοὺς Χαναανίτες καὶ τοὺς εὑρισκόμενους σὲ πρωτόγονη κατάσταση περιφερόμενους ἰουδαίους. Μέχρι νὰ ἐπέλθει ἡ ἐπιβολὴ τῶν Φιλισταίων, προηγήθηκε ἕνας ἀγῶνας ἀδυσώπητος, σηματοδοτῶντας τὴν ἀρχὴ τῆς συγκρούσεως, ἀνάμεσα στὸν Ἑλληνισμὸ καὶ στὸν ἐβραϊσμό. 

Στὸ σημεῖο αὐτὸ ἀξίζει νὰ ἐπισημανθεῖ, ὅτι τοὺς Φιλισταίους οἱ Αἰγύπτιοι τοὺς ἀποκαλοῦσαν «Παλαισάτι», δηλαδὴ πρόσφυγες, ὀνομασία ἀπὸ τὴν ὁποία προῆλθε ἀργότερα ἡ λέξη «Παλαιστίνιος». Ἀνιχνεύοντας τὶς πηγὲς τοῦ παρελθόντος, προκύπτει ὅτι ἡ χώρα τῆς Παλαιστίνης, οὐσιαστικὰ γῆ Ἑλληνική, ἔλαβε τὴν ὀνομασία της ἀπὸ τὸν Ἡρόδοτο. Τὸ δὲ νότιο τμῆμα τῆς Παλαιστίνης, τῆς γῆς δηλαδή των «Παλαισάτι» – Φιλισταίων, ὀνομαζόταν ἀπὸ τοὺς ἑβραίους «νεγέβ των Χερεθί», φράση ἡ ὁποία σημαίνει «νότος των κρητὼν» ἀκριβῶς λόγῳ τῆς κυρίαρχης παρουσίας τῶν Φιλισταίων στὴν περιοχή. 

Οἱ ἑβραῖοι, οὐδέποτε συμβιβάστηκαν μὲ τὴν Ἑλληνικὴ παρουσία στὴν Παλαιστίνη. Ἀντιπροσωπευτικὸ δὲ τῶν αἰσθημάτων ποὺ ἔτρεφαν καὶ ποὺ ἐξακολουθοῦν νὰ τρέφουν γιὰ τοὺς Ἕλληνες, εἶναι τὸ ἀκόλουθο ἀπόσπασμα, προερχόμενο ἀπὸ τὸν «προφήτη» Σοφωνία (6ος αἰῶνας π.Χ.), ἕναν ἀπὸ τοὺς ἀπειράριθμους συγγραφεῖς περικοπῶν τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης: «Ἀλίμονον εἰς τοὺς κατοικοῦντας εἰς τὰ παράλια τῆς θαλάσσης, εἰς τὸ ἔθνος των Κρητῶν. Ἰδοὺ ὁ λόγος τοῦ κυρίου ἐναντίον σας: Θὰ σὲ ταπεινώσω, χώρα τῶν Φιλισταίων, θὰ σὲ ἐρημώσω, ὥστε οὐδεὶς κάτοικος νὰ ὑπάρχη. Καὶ θὰ γίνει λιβάδιον, βοσκότοπος διὰ τοὺς ποιμένας καὶ μάνδρα διὰ τὰ πρόβατα. Αὕτη θὰ μοιρασθῇ διὰ κλήρου εἰς τὸ ὑπόλοιπον τοῦ Οἴκου τοῦ Ἰούδα...» 

Ἐξ ἄλλου ἡ ἐπινόηση καὶ διαιώνιση τοῦ μύθου τῆς κατατροπώσεως τοῦ Φιλισταίου Γολιὰθ ἀπὸ τὸν ἰσχνὸ ἑβραῖο Δαυὶδ ἀποτελεῖ ἕναν μῦθο ποὺ συνιστᾶ κωδικοποίηση μιᾶς ὀδυνηρῆς πραγματικότητας, ἡ ὁποία ἀλληγορεὶ τὴν προσπάθεια ποὺ κατέβαλλε διὰ δόλου ὁ Σιωνισμός, προκειμένου νὰ ἐπιτύχει τὴν ἐξόντωση τοῦ πανίσχυρου μυϊκά, ἀλλὰ ἄδολου Γολιὰθ (Ἑλληνισμοῦ), μὲ σκοπὸ τὴν τελικὴ ἐξόντωσή του. Ὑποδηλώνει τὴν σύγκρουση τῆς δολιότητας μὲ τὴ δύναμη καὶ τὴν ἐπικράτηση τῆς πρώτης. 

Ἐπανερχόμενοι στὸ κυρίως θέμα, πρέπει νὰ τονίσουμε ὅτι τὴν Ἑλληνικότητα τῶν Φιλισταίων δὲν διανοοῦνται νὰ τὴν ἀμφισβητήσουν οὔτε τὰ ἴδια τὰ φερέφωνα τοῦ ἐβραϊσμοῦ. Χαρακτηριστικὴ ἐπ’ αὐτοῦ εἶναι ἡ περίπτωση τοῦ πρέσβη Γ. Τσορμπατζῆ, ὁ ὁποῖος σὲ βιβλίο ποὺ ἐξέδωσε τὸ 1905 ὑπὸ τὸν τίτλο «Ἠὼς τῆς Ἑβραϊκῆς Παλιγγενεσίας», ἀναφορικὰ μὲ τὴν καταγωγὴ τῶν Φιλισταίων, παραθέτει τὰ ἀκόλουθα ἀποκαλυπτικὰ στοιχεῖα: 

«Οἱ Φιλισταῖοι ἦταν Ἕλληνες, Κρῆτες ἰδία, ἀποικήσαντες εἰς Παλαιστίνην κατὰ τὸ 1500 ἢ 1800 π.Χ., ἤτοι ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τοῦ Μυκηναϊκοῦ Πολιτισμοῦ. Παρὰ τὴν Βηθλεὲμ εὑρέθη μία τῶν κυριοτέρων πόλεων, ἡ Μητρόπολις ἴσως τῶν Φιλισταίων, ἐκτισμένη ἐπὶ ἐρειπίων ἑτέρας πόλεως τῶν ἀρχαίων ἰθαγενῶν Χανααναίων, ἡττηθέντων προφανῶς ὑπ’ ἐκείνων. Τὰ ἐν τοῖς τάφοις τῶν Φιλισταίων εὑρεθέντα χαλκᾶ ἢ ἀργυρᾶ κοσμήματα καὶ πήλινα ἀγγεῖα, προδίδουν ἀριδήλως τὴν Μυκηναϊκὴν τέχνην τῶν, ἀντιθέτως πρὸς τὰ ἐν τοῖς συγχρόνοις τάφοις εὑρήματα, πάντα εὐτελοῦς καὶ πρωτογόνου σχεδὸν νεολιθικῆς ἐποχῆς, ἐνῷ καὶ τὰ ὀστᾶ τῶν τάφων τῶν Φιλισταίων, καταδεικνύουν ὁμοίως τὴν ἀνθρωπολογικὴν διαφορὰν τῆς φυλῆς. Ἑτέρα ἔκπληξις τὴν ὁποίαν ἐπεφύλαττεν εἰς τὴν Ἑλληνικὴν Ἱστορίαν ἡ ἀρχαιολογικὴ σκαπάνη, εἶναι ὅτι δὲν παρελάβομεν ἡμεῖς τὴν γραφὴν τῶν Φοινίκων, ἀλλ’ οἱ Φοίνικες παρὰ τῶν Φιλισταίων ὑπὸ τὸν ἀρχαιότατον ἱερογλυφικὸν τύπον, 22 γράμματα τοῦ ὁποίου ἀπετέλεσαν τὴν βάσιν τοῦ βραδύτερον μεταδοθέντος ἐκ Φοινίκης ἀλφαβήτου...» 

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ