#ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ #ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ #HITLER

 Στὰ 1936, ὁ γνωστὸς Ἕλληνας διανοούμενος Νικόλαος Καζαντζάκης, ὁ ὁποῖος μᾶλλον ἀνῆκε κατὰ κάποιο τρόπο στὴν ἀριστερὰ (ποτὲ δὲν ὑπῆρξε καὶ δὲν δήλωσε κομμουνιστής!), ἀρνεῖται νὰ ὑπογράψει ἕνα κείμενο καταδίκης τῆς Ἰταλικῆς εἰσβολῆς στὴν Ἀβησσυνία καὶ καταγγέλλει τὴν ὑποκρισία τῶν «ἀνθρωπιστῶν» (ἀνθρωπιστῶν κατ’ ἐπιλογὴν σύμφωνα μὲ τὸ πολιτικό τους κατὰ περίσταση συμφέρον...), δημοσιεύοντας ἕνα κείμενο στὴν ἐφημερίδα «Καθημερινή», ἀπὸ τὸ ὁποῖο καὶ τὰ παρακάτω: 

Νῖκος Καζαντζάκης – Ὁ φόβος καὶ ἡ πεῖνα: 

«(...)Νὰ σκέπτεσαι μὲ ἀποχρώσεις θεωρεῖται θανάσιμο ἁμάρτημα κι ἀπὸ τὶς δύο παρατάξεις –δεξιὰ κι ἀριστερά– ποὺ ἀποτελοῦν τὴ συμπαγῆ, ἁπλοϊκὴ καὶ βελάζουσα μᾶζα τοῦ «σκεπτόμενου ὄχλου». Τὸ ναὶ ἢ τὸ ὄχι εἶναι γι’ αὐτοὺς οἱ δύο μονάχα ἐπιτρεπόμενες ἀπαντήσεις. Τὸ ἄσπρο ἢ τὸ μαῦρο. Ἀνάμεσα στὰ δύο αὐτὰ ἀκρότατα ὅρια, ποὺ ὀφείλουν νὰ τὰ κατέχουν μονάχα οἱ μαχόμενοι ἄνθρωποι τῆς ἐνέργειας, δὲν ἐπιτρέπουν καμία ἀπόχρωση, μήτε συνθετικὴ προσπάθεια στὸν σκεπτόμενο ἀνεξάρτητον ἄνθρωπο» (...) «Ἀπὸ τὰ μεγάλα Ἔθνη σήμερα ἡ Γερμανία, ἡ Ἰαπωνία, ἡ Ἰταλία πνίγονται στὰ σύνορά τους, δὲν ἔχουν ποὺ ν’ ἁπλωθοῦν, πεινοῦνε, ἡ Γαλλία καὶ ἡ Ἀγγλία εἶναι παραχορτασμένες, μοιράστηκαν τὸν κόσμο καὶ κοιτάζουν μὲ φόβο τοὺς ἀκτήμονες καὶ πεινασμένους λαούς. 

Πὼς ἕνας ἀμερόληπτος νοῦς, ποὺ δὲν καταδέχεται νὰ θολωθεῖ μήτε ἀπὸ ἀγάπη μήτε ἀπὸ μῖσος μπορεῖ νὰ ἀντικρίσει τὴν ἐνέργεια τῶν δύο τούτων ὁμάδων; 

Πρὶν ἀπὸ λίγους μῆνες οἱ «διανοούμενοί» μας περιέφεραν μίαν ἐξοργισμένη καὶ ἀνώδυνη διαμαρτυρία ἐναντίον τῆς Ἰταλίας ποὺ χύθηκε νὰ φάει την Ἀβησσυνία. Κάποιος μὲ ρώτησε ἂν θὰ τὴν ὑπέγραφα. 

–Σίγουρα, τοῦ ἀποκρίθηκα, πονῶ την Ἀβησσυνία ποὺ ὑπερασπίζεται τὴν ἐλευθερία της, μὰ συνάμα ἀναγνωρίζω καὶ τὸ δικαίωμα ποὺ ἔχει ἡ Ἰταλία νὰ ζήσει, νὰ μὴ πνιγεῖ μέσα στὰ στενὰ σύνορα ποὺ δὲν τὴν χωροῦν. Ὅλοι οἱ λαοὶ ποὺ ἐδημιούργησαν τοὺς μεγάλους πολιτισμούς, ἀκολούθησαν τὰ ἴδια ἀδηφάγα, ἀπάνθρωπα, σκοτεινά τους ἔνστικτα: στὴν πρώτη τους σωματικὴ ἀνάπτυξη ἀδίκησαν, ἅρπαξαν, ἔφαγαν κι ἅμα ἐστερέωσαν τὸ σῶμα τους κι ἔπαψε ἡ πεῖνα, ἄρχισαν νὰ δημιουργοῦν. Τὸ ἴδιο κάνει καὶ σήμερα ἡ Ἰταλία, τοὺς ἴδιους ἀκολουθῶντας ἀπάνθρωπους νόμους. Τὸ πνεῦμα εἶναι τὸ πιὸ σαρκοβόρο ὄρνεο.» («Ἡ Καθημερινή», 20 Ἰουλίου 1936). 

Στὴν ἐπιστολὴ αὐτὴ τοῦ Νικολάου Καζαντζάκη ἀπάντησαν μὲ ὀργὴ γνωστοὶ ἀριστεροί, ἀνάμεσα στοὺς ὁποίους καὶ ἡ πρώην σύζυγός του Γαλάτεια, ποὺ εἶχε παντρευτεῖ πλέον τὸν κομμουνιστὴ Μᾶρκο Αὐγέρη. Τοῦ ἀπάντησαν καταγγέλλοντάς τον σὰν ὑμνητῆ τοῦ Χίτλερ καὶ τοῦ Μουσολίνι. Αὐτὸ γιατί πολὺ ἁπλᾶ, ὁ Καζαντζάκης εἶχε τὸ θάρρος νὰ πεῖ, ἀγνοῶντας τὴν ὁποιαδήποτε προπαγάνδα, αὐτὸ ποὺ αὐτονόητα προκύπτει ἀπὸ τὴν μελέτη τῆς Ἱστορίας, ὅτι δηλαδὴ «τὸ πνεῦμα εἶναι τὸ πιὸ σαρκοβόρο ὄρνεο» καὶ ὅτι ὅλοι οἱ μεγάλοι πολιτισμοὶ δημιουργήθηκαν μέσα ἀπὸ αἱματηροὺς ἀγῶνες καὶ πολέμους. 

#ΧΡΥΣΗ_ΑΥΓΗ 

https://xrisiavgi.com/2026/10/02/15/172952/